یک مثنوی از شاعری دیگر
ای سزاوار محبت ،ای تو خوب بی نهایت
همه ذرات وجودم ،به وجودت کرده عادت
به خدا دوست داشتن تو هم یه عشقه هم عبادت
تو سزاواری که باشی ،همدم روزها و شبهام
تا که عشقتو ببینی ،توی جونم و تو رگهام
بشنوی دوستت دارم رو حتی از فرم نفسهام
با نوازشهای دستت ،سوختن از تب رو شناختم
تب عشق آتشینی که من به اون قلبمو باختم
قاصد بودن من بود ،موج خوشحالی چشمات
وقتی که عشقو می دیدم توی قطره های اشکات
هر کی از عشق گریه کرده ،شادی رو تجربه کرده
تا شبی در حرم عشق ،سفری به کعبه کرده
ای که برده ای مرا تا ،مرز یک عشق خدایی
بیا پاره ی تنم باش تو که پاک و بی ریایی
اوج فریاد دلم شد ،عاشقانه دل سپردن
در وجود تو شکفتن با تو بودن یا که مردن
هر کی از عشق گریه کرده ،شادی رو تجربه کرده
تا شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده
سلام ....